zondag 3 oktober 2010

3 oktober 2010

Soms kunnen mensen zo tactloos zijn,
dan word ik op m'n ziel getrapt.
Eigenlijk moet ik dan denken:
DE POT OP!
Al is het familie en zeggen ze het te begrijpen, iedere keer word ik weer gekwetst door hun opmerkingen.
Gelukkig heb ik fijne vriendinnen.
En nu ik toch met tegeltjeswijsheden bezig ben,
tot slot:


2 opmerkingen:

  1. één woordje, één gebaar
    dat is voor sommigen te veel gevraagd
    begrip en luisteren? ho maar!
    herinneringen zijn vervaagd
    wat rest zijn de eigen pijntjes en klachten
    die genieten voorrang en staan bovenaan
    op begrip laat staan medelijden ka je lang wachten
    dus inderdaad, je hebt gelijk! voortaan
    is er maar één gedachte:

    DE POT OP EN NIET VERGETEN DOOR TE TREKKEN!!!

    je eigenste huisdichter Gerard

    BeantwoordenVerwijderen
  2. je maakt mij weer blij met je teksten en plaatjes!
    xx claar

    BeantwoordenVerwijderen