Vandaag en morgen evaluatie-gesprekken met artsen,
vanmorgen met de revalidatie-arts.
Een bijzonder plezierig gesprek, al moest ik wel even slikken toen zij het 'pittige' revalidatieproject nog even met me doornam; ik herinner me nog goed ons 1e gesprek, mijn frustratie/teleurstelling over het feit dat ik de dagrevalidatie in ging. Zij vatte het toen erg goed samen waarom het zo nodig was:
"Wat jij wil, wat jij kan en wat jij mag....
deze 3 dingen zijn totaal uit balans."
deze 3 dingen zijn totaal uit balans."
En om die balans te vinden werd ik goed begeleid, met fysio,ergo,psychotherapie.
Ik ontspoorde nog regelmatig en dat zal best nog wel gebeuren, maar ik herken de symptomen nu wel eerder, krabbel iets sneller uit mijn eigen valkuil.
Soms heb je bij artsen het gevoel dat ze achter een glasplaat naar je kijken, soms is zelfs het computerscherm interessanter, maar mijn revalidatie-arts keek
recht door me heen.
Dank!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten